|
kilka dni temu miałam wizytę u lekarza w mojej lokalnej przychodni, czekałam w kolejce do rejestracji i już prawie była moja kolej, gdy nagle przede mną wyrósł starszy Pan i zaczął domagać się wyjaśnień od rejestracji. Jego wizyta się opóźnia, kolejna osoba odsyła go do kogoś innego, a on coraz głośniej mówi, że „tak tego nie zostawi”. Pracownica próbuje odpowiedzieć, zerka to na Pana, to na kolejkę, do tego wszystkiego zaczyna dzwonić telefon...
Przyszło mi do głowy pytanie: w którym momencie do rozmowy powinien włączyć się przełożony? I co zrobić, żeby sprawa znalazła swój dalszy ciąg, gdy pacjent odejdzie od okienka?
Takie sytuacje wymagają decyzji podejmowanych między jednym a drugim zadaniem. Dlatego w tym newsletterze postanowiłam przyjrzeć się się temu, jak przygotować placówkę do rozwiązywania sporów z pacjentami – od pierwszego zgłoszenia zastrzeżeń po rozmowy o możliwym porozumieniu.
Zaczynamy od mediacji w sporach z pacjentami. Może ona pomóc ograniczyć eskalację konfliktu i koszty postępowania sądowego, ale wymaga przygotowania: analizy dokumentacji, oceny ryzyka oraz współpracy z ubezpieczycielem. W artykule pokazujemy, co powinien wziąć pod uwagę kierownik, zanim placówka przystąpi do rozmów.
Warto przyjrzeć się także temu, co dzieje się wcześniej. Kto przyjmuje skargę? Kto zbiera wyjaśnienia od pracowników? Kto odpowiada pacjentowi?
To dobry punkt wyjścia do sprawdzenia, czy zespół wie, komu przekazać sprawę wymagającą interwencji.
Osobnej reakcji wymagają sytuacje, w których pojawiają się wyzwiska, groźby lub przemoc. Wtedy pracownik potrzebuje wsparcia i jasnych zasad działania. Bardzo polecam skorzystać z naszych opracowań:
Warto wykorzystać je do rozmowy z zespołem: jak wezwać pomoc, komu zgłosić zdarzenie i jak je udokumentować.
Dopełnieniem tych materiałów jest webinar Eweliny Soboń o ochronie praw personelu medycznego » Ekspertka omawia również sytuacje dobrze znane z gabinetów i rejestracji: nagrywanie pracowników, kwestionowanie decyzji lekarskich czy negatywne komentarze w internecie.
Zachęcam, by po lekturze zadać zespołowi jedno pytanie: czy każdy wie, do kogo zwrócić się po wsparcie, kiedy rozmowa z pacjentem staje się zbyt trudna, by prowadzić ją samodzielnie? Odpowiedź może pokazać, od czego zacząć zmiany w swojej placówce.
Wracając do historii starszego pana – nie wiem, jak ostatecznie wyjaśniono jego sprawę. Jako osoba czekająca w kolejce widziałam tylko fragment sytuacji. Pomyślałam jednak, że po drugiej stronie okienka też ktoś czeka – na wsparcie, na przejęcie trudnej rozmowy, na możliwość spokojnego zajęcia się kolejnym pacjentem. Myślę, że w każdej placówce powinno być jasne, kto i kiedy z takim wsparciem przychodzi.
Zapraszam do czytania i słuchania!
 |
Angelika Zdankiewicz-Staniszkis
Redaktor prowadząca
|
| |
|
|